Αν μια μπάντα αντικατοπτρίζει την κοινωνία, τότε το τρίο του Anouar Brahem –κάπου ανάμεσα στο κλασικό αραβικό takht, στη jazz, και τη μουσική δωματίου- οριοθετεί μια Ανδαλουσία του σήμερα, όπου η ευρωπαϊκή και η αραβική ευαισθησία έχουν ενοποιηθεί τόσο βαθιά ώστε τα σύνορα και οι διαχωρισμοί έχουν εξαλειφθεί. Εικόνα πιθανότατα ουτοπική, μα αναντίρρητα όμορφη»
Adam Shatz, New York Times

Ο Anouar Brahem, γεννημένος στη Τυνησία το 1957, θεωρείται ένας από τους πιο ρηξικέλευθους ερμηνευτές της πατρίδας του. Καθώς μαθήτευσε στον μεγάλο δάσκαλο Ali Sriti, κυριολεκτικά βυθίστηκε στα μυστικά και τη λεπτότητα της Αραβικής κλασικής παράδοσης
Tα χρόνια που βρέθηκε στο Παρίσι στην αρχή της δεκαετίας του ’80, η ιδιαίτερη έλξη του απέναντι στη Jazz και ο ενθουσιασμός του για τη μουσική της ECM, οδήγησαν τα βήματά του στον Manfred Eicher. Aποτέλεσμα: επτά δίσκοι που απέσπασαν διθυραμβικά σχόλια με εξέχοντα το Le pas du chat noir, ηχογραφημένο το 2002, το οποίο εκπροσωπεί ένα σημείο αναφοράς για τον Brahem τόσο ως συνθέτη όσο και ως ερμηνευτή.

Το περιοδικό Acoustic Guitar χαρακτήρισε το τρίο Brahem/ Couturier/ Matinier «το πιο ιδιόρρυθμο τρίο της σύγχρονης αραβικής μουσικής», σχολιάζοντας υμνητικά τη μουσική: «Tο αποτέλεσμα είναι κάτι πολύ περισσότερο από την έκφραση της αραβικής παράδοσης. Απόηχοι του Satie, των Paris cafés, του flamenco και των Βαλκανίων εμποτίζουν τις μελωδίες. Το ακορντεόν, το ούτι και το πιάνο συνεχώς εναλλάσσονται στους ρόλους καθώς χαράσσουν τη μελωδία, το ρυθμό και τα ποικίλματα. Στην Independent, ο Phil Johnson περιγράφει το Le pas du chat noir ως μια απόλυτη απόλαυση: 70 λεπτά μιας δαιδαλώδους πολυχρωμίας σα να ήταν σύνθεση του Debussy γραμμένη για ένα αραβικό τρίο δωματίου. Και αν το φως βρίσκεται στο σωστό σημείο, τότε η αίθουσα ακρόασης μεταμορφώνεται σε έργο του Matisse» .
Οι François Couturier και Jean-Louis Matinier είναι και οι δυο περίφημοι αυτοσχεδιαστές με ισχυρή φήμη στην ευρωπαϊκή jazz σκηνή.