Το Σωματείο Ελλήνων Σκηνοθετών – Παραγωγών Κινηματογράφου δημιούργησε το Φεστιβάλ Μεσογειακού Ντοκιμαντέρ το 1998 και ξεκίνησε από τη Σάμο. Από το 2006 σε συνεργασία με τη Νομαρχία Ανατολικής Αττικής και το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το Φεστιβάλ διεξάγεται στο Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου. Στο πλαίσιο του 22ου Φεστιβάλ Υμηττού επιλέχθηκαν 12 ελληνικές και ξένες ταινίες από το αρχείο του Φεστιβάλ Μεσογειακού Ντοκιμαντέρ.
επιλογή ταινιών: Νίκος Κανάκης
Γραματειακή Υποστήριξη: Γεωργία Μούσκου
Ο Jean-Luc Godard, είχε πει πως ο κινηµατογράφος έχει µια προνοµιακή θέση ανάµεσα στις υπόλοιπες τέχνες: Ο κινηµατογράφος δεν είναι ακριβώς τέχνη, γιατί είναι αρκετά ζωή και αντίστροφα δεν είναι ακριβώς ζωή γιατί είναι αρκετά τέχνη…
Σ’ αυτή τη δεσπόζουσα αρετή του κινηµατογράφου να πλησιάζει την αλήθεια, το ντοκιµαντέρ αρχαιότερο απ’ όλα τα κινηµατογραφικά είδη, το κάνει πιστότερα.
Από τους πρώτους αυτοσχεδιασµούς των Λυµιέρ µέχρι σήµερα, οι ντοκιµαντερίστες εµπνέονται και παρουσιάζουν την ίδια τη ζωή.
Αν και η «πρώτη εποχή» του ντοκιµαντέρ δεν διαφέρει πολύ από το ρεπορτάζ –όπως όφειλε να είναι– ωστόσο στα επόµενα χρόνια αναπτύχθηκε ένας δεύτερος άξονας, όπου το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται στην απλή καταγραφή των θεµάτων, αλλά στο πως θα αποκαλύπτεται η αθέατη, η εσωτερική όψη του κόσµου και της κίνησής του.
Αυτός ο κινηµατογράφος της αλήθειας αλλά ταυτόχρονα της έντονης αναζήτησης του γιατί αρθρώνει έναν εξαιρετικά ενδιαφέροντα και ισχυρό λόγο εκτινάσσοντας εαυτόν πέρα από τα όρια της περιγραφής, δίνοντας στην εικόνα αλλά και την αφήγηση την αξία ενός δοκιµίου ή και πολύ συχνά, τη δύναµη ενός ποιήµατος.
Τολµηρά θέµατα αλλά και βλέµµατα είναι αυτά που φέτος παρουσιάζουµε στις Γιορτές στους ∆ρόµους του 22ου Φεστιβάλ Υµηττού.
Ένα 4ήµερο προβολών όπου παρουσιάζονται 12 ταινίες σκηνοθετών από τη Μεσόγειο. Το τραγούδι, η εξορία, ο πόλεµος, ο αφανισµός, η τέχνη, η µύηση είναι µερικά από τα θέµατα που αγγίζουν.
∆εν θα γινόταν παρά να απευθυνθούµε στους ανθρώπους που έχουν καταγράψει, προβάλει, διασώσει και διαδώσει αυτή τη συναρπαστική ιδιωµατική έκφραση της κινηµατογραφίας: Το Φεστιβάλ Μεσογειακού Ντοκιµαντέρ που επί 11 χρόνια τώρα, µας κάνει κοινωνούς µε τις πιο ακριβές στιγµές αυτής της τέχνης. Σηµαντικοί αρωγοί δύο εξαίρετοι συνεργάτες, ο Βασίλης Βαφέας και ο Νίκος Κανάκης, οι άνθρωποι του Σωµατείου Ελλήνων Σκηνοθετών - Παραγωγών Κινηµατογράφου που άκουσαν τις αναζητήσεις µας και µας πρότειναν ταινίες και θέµατα.
Οι ταινίες, πέρα από τον ενδιαφέροντα προβληµατισµό τους είναι εξαιρετικά γοητευτικές για τη δύναµη των εικόνων τους αλλά και για τις γωνίες απ’ όπου κοιτούν τα θέµατά τους.
Η εφευρετικότητα και το απρόσµενο, αναδεικνύονται ακόµα περισσότερο καθώς τα «καταφέρνουν» µε τα πιο απλά µέσα.