Ελένη

του Ευριπίδη


27 & 28/08
9:00μ.μ.

Τραγωδία ή κωμωδία; Σάτιρα, ερωτική ιστορία ή μια φάρσα των Θεών; Το πιο παράξενο έργο του Ευριπίδη σε μια ανατρεπτική παράσταση γεμάτη χιούμορ, σασπένς και διασκευασμένες γνωστές ελληνικές μελωδίες, τραγουδισμένες από 10μελή χορό!

Ο Τρωικός Πόλεμος έχει πια τελειώσει κι ο Μενέλαος γυρίζει στην πατρίδα μαζί με την Ελένη… Όμως αυτή που άρπαξε από τα μαλλιά στην Τροία και νομίζει για γυναίκα του, δεν είναι η Ελένη αλλά το είδωλό της. Γιατί η πραγματική Ελένη δεν πήγε ποτέ στην Τροία. Και που είναι; Στην Αίγυπτο, υπό την προστασία του βασιλιά Πρωτέα. Περιμένει τον άντρα της να έρθει να την πάρει για να γυρίσουν μαζί στη Σπάρτη.

Στο μεταξύ, ο Πρωτέας πεθαίνει και ο γιος του Θεοκλύμενος, που παίρνει την εξουσία, θέλει να την κάνει γυναίκα του. Τότε, το Μενέλαο ―που θαλασσοδέρνεται πολύ καιρό για να φτάσει στη Σπάρτη― οι άνεμοι τον σπρώχνουν ναυαγό στην Αίγυπτο. Εκεί ξαναβρίσκει επιτέλους την Ελένη του. Όμως, τα βάσανά τους δεν τελειώνουν εδώ.

Πως θα ξεγελάσουν τον Θεοκλύμενο για να μπορέσουν να το σκάσουν για τη Σπάρτη; Πως θα βρουν καράβι; Τι θα κάνει η αδελφή του Θεοκλύμενου, μάντισσα Θεονόη που βλέπει και καταλαβαίνει τα πάντα; Θα τους βοηθήσει ή θα τους προδώσει; Και τι γίνεται όταν η Ελένη ξεχνά τα λόγια της; Οι κοπέλες του χορού θα βοηθήσουν; Ή θα της αρπάξουν το ρόλο;…
Θοδωρής Αθερίδης


Ιστορικό Πλαίσιο:
Η Ελένη γράφτηκε το 412 π.Χ. και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά την ίδια εποχή, δηλαδή μόλις είχε τελειώσει η Σικελική εκστρατεία με την πανωλεθρία του αθηναϊκού στόλου. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ο Ευριπίδης με την τραγωδία του Ελένη καταδικάζει τον πόλεμο ως πρόξενο όλων των κακών. Το παράλογο του τρωικού πολέμου με πρόσχημα την Ελένη προσπάθησε να τονίσει σ’ όλα τα δράματα, που ήταν εμπνευσμένα από τον τρωικό κύκλο, ο Ευριπίδης. Έτσι στο παράλογο της άποψης ότι για μια γυναίκα μπορεί να εξοντωθεί ένας λαός και ένα κράτος και να σκοτωθούν χιλιάδες Ελλήνων, ο Ευριπίδης θα απαντήσει με το παράλογο του «ειδώλου», δηλαδή ο μύθος που αξιοποιεί λογοτεχνικά δεν είναι η ομηρική του εκδοχή, αλλά αυτή που δημιούργησε ο λυρικός ποιητής Στησίχορος.

Ο Μύθος: Στον Πρόλογο, η Ελένη, που έχει προσφύγει ικέτιδα στο μνήμα του Πρωτέα, εξιστορεί την καταγωγή της λέγοντας ότι είναι κόρη του Τυνδάρεω και της Λήδας, χωρίς όμως να αποκλείει και την περίπτωση να είναι κόρη του Δία, ο οποίος φημολογείται ότι πλησίασε ερωτικά τη μητέρα της υπό τη μορφή κύκνου. Οι συμφορές της λοιπόν αρχίζουν από τη νίκη της Αφροδίτης κατά την κρίση περί κάλλους, όταν η θεά για να εξασφαλίσει την εκλογή της από τον Πάρη, του είχε υποσχεθεί ως ανταμοιβή το γάμο του με την Ελένη. Η  Ήρα, όμως, οργισμένη για την ήττα της, δημιουργεί ένα ομοίωμα από σύννεφο, το οποίο θα πάρει μαζί του ο Πάρις νομίζοντας ότι απαγάγει την Ελένη. Την πραγματική Ελένη, με τη βοήθεια του Ερμή, την έστειλε ο Δίας στην Αίγυπτο, για να ζήσει στο παλάτι του Πρωτέα, περιμένοντας τον άνδρα της Μενέλαο να επιστρέψει από τον πόλεμο.
 


ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ: 24€ | ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ: 17€ |  ΑΓΟΡΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Σκηνοθεσία: Θοδωρής Αθερίδης
Μετάφραση - Μετεγγραφή: Μαριαλένα Κωτσάκη
Σκηνικά- Κοστούμια: Μανόλης Παντελιδάκης
Μουσική: Γιώργης Χριστοδούλου
Χορογραφία: Μαρία Κλούκινα
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Παίζουν : Σμαράγδα Καρύδη - Ελένη, Θοδωρής Αθερίδης - Μενέλαος, Γιάννης Βούρος - Θεοκλύμενος, Γιώργος Καπουτζίδης - Θεονόη, Γιώργος Κορμανός - Α΄ Αγγελιοφόρος, Θανάσης Αλευράς - Β΄ Αγγελιοφόρος, Ανδρέας Νάτσιος - Τεύκρος, Νατάσα Κοτσωβού - Γριά 
και 10μελής Χορός Σπαρτιατισσών Γυναικών