Η κωμωδία του Σαίξπηρ μεταφέρεται στην περίοδο του μεσοπολέμου και της ποτοαπαγόρευσης… Τα πάντα κινούνται και διαδραματίζονται στο χώρο ενός μιούζικ χολ…Οι ήρωες, πλην της Βιόλας και του Σεμπάστιαν, είναι πρόσωπα του χώρου αυτού. Πρωτότυπες μουσικές και τραγούδια, αλλά και διασκευές γνωστών τραγουδιών, συνθέτουν τον κόσμο των μουσικών και των ήχων. Βασικό στοιχείο της Σαιξπηρικής κωμωδίας, αλλά και γενικότερα του ευρωπαϊκού κλασικού θεάτρου, είναι το παιχνίδι της μεταμφίεσης. Στη Δωδεκάτη Νύχτα, θα μπορούσε να ισχυρισθεί κανείς πως δεν υπάρχει ήρωας που να μην μεταμφιέζεται «ενδυόμενος» το ρόλο κάποιου άλλου. Έτσι η ιστορία ξεκινάει με ένα ναυάγιο, και έναν Δούκα [Ορσίνο], που υποδύεται τον αμετάκλητα ερωτευμένο με την Ολίβια, η οποία με τη σειρά της υποδύεται την αμετάκλητα θλιμμένη και βαρυπενθούσα, αποφασισμένη να αρνηθεί κάθε ανδρική συντροφιά για την επόμενη τουλάχιστον επταετία.
Η συμπεριφορά των ηρώων φτάνει στα όριά της, καθώς η μια κωμική κατάσταση διαδέχεται την άλλη, και μια σειρά παρεξηγήσεων μπορούν ανά πάσα στιγμή να «τινάξουν» το σκηνικό παιγνίδι στον αέρα.
Η Δωδεκάτη Νύχτα είναι ένα θεατρικό κείμενο που απαιτεί ένα «θίασο Ορχήστρα», καθώς είναι μάλλον ένα από τα ελάχιστα κείμενα που διαθέτει εννέα, τουλάχιστον ίσης δραματουργικής αξίας, ρόλους. Ένας θίασος με ικανότητες στο τραγούδι και στο χορό, ένας θίασος ικανός να μας ταξιδέψει στην καλύτερη ερωτική κωμωδία καταστάσεων και παρεξηγήσεων του Σαίξπηρ, αλλά και ένα από τα πλέον διαχρονικά και σύγχρονα κείμενα του κλασικού θεάτρου!...
Η παράσταση παρουσιάζεται διασκευασμένη ως μουσική κωμωδία, με στόχο μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση.
Η «Δωδεκάτη Νύχτα» είναι μία από τις πιο αντιπροσωπευτικές ρομαντικές κωμωδίες του Σαίξπηρ. Γράφτηκε το 1601 και η πρώτη παρουσίασή της έγινε το 1602 στο Λονδίνο.
[…] Η μεταμφίεση ήταν πράγμα συνηθισμένο, ωστόσο στη «Δωδεκάτη Νύχτα» έχει κάτι το ερεθιστικό. Μια κοπέλα μεταμφιέζεται σε αγόρι, όμως πρωτύτερα ένα αγόρι είχε μεταμφιεστεί σε κοπέλα.. Στην ελισαβετιανή σκηνή τους γυναικείους ρόλους τους έπαιζαν αγόρια. Τούτο δημιουργούσε περιορισμούς, οι ιστορικοί του θεάτρου το ξέρουν πολύ καλά. Οι γυναικείοι ρόλοι στα δράματα του Σαίξπηρ είναι σαφώς πιο σύντομοι από τους ανδρικούς. Ο Σαίξπηρ αντιλαμβανόταν θαυμάσια τις δραματικές δυνατότητες των αγοριών, τη γκάμα τους. Μπορούσαν να παίξουν το ρόλο κοπέλας, με κάποια δυσκολία μπορούσαν να παίξουν το ρόλο της γριάς. Αλλά πώς να παίζει ένα αγόρι μια γυναίκα σε όλη την άνθησή της; Σε όλα τα σαιξπηρικά έργα, πιο σωστά σε ολόκληρο το ελισαβετιανό θέατρο, ελάχιστοι είναι αυτοί οι ρόλοι.[…] Η Δωδεκάτη Νύχτα και το Όπως αγαπάτε γράφτηκαν για ένα θέατρο, όπου τους ρόλους των κοριτσιών τους παίζουν αγόρια. Η μεταμφίεση εδώ είναι διπλή, σαν να παίζεται σε δύο επίπεδα: ένα αγόρι μεταμφιέζεται σε κοπέλα που μεταμφιέζεται σε αγόρι […]
ΓΙΑΝ ΚΟΤ
Σαίξπηρ, ο σύγχρονός μας, Εκδόσεις Ηριδανός, 1970
Μετάφραση: Αλέξανδρος Κοτζιάς
ΑΓΟΡΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝΜετάφραση
Παναγιώτα Πανταζή
Σκηνοθεσία – Διασκευή
Θέμης Μουμουλίδης
Σκηνικά- Κοστούμια
Παναγιώτα Κοκκορού
Μουσική
Θοδωρής Οικονόμου
Κίνηση-Χορογραφία
Έλενα Γεροδήμου
Φωτισμοί
Νίκος Σωτηρόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη
Χάρης Παντελιδάκης
Βοηθός σκηνογράφου
Νίκος Σταυρόπουλος
ΔΙΑΝΟΜΗ
Πάνος Σκουρολιάκος
Σερ Τόμπυ
Γωγώ Μπρέμπου
Ολίβια
Φώτης Σπύρος
Σερ Άντριου
Ευδοκία Ρουμελιώτη
Βιόλα
Κώστας Κάππας
Ορσίνο – Δεύτερος αστυνομικός
Νίκος Ορφανός
Καπετάνιος – Πρώτος Αστυνομικός - Φέστε
Ευριπίδης Λασκαρίδης
Μαλβόλιο
Μαριάνθη Φωτάκη
Μαρία
Σαράντος Γεωγλέρης
Ηθοποιός - Σεμπάστιαν
Νικόλας Στυλιανού
Τραγουδιστής - Αντόνιο
Νάντια Κοντογεώργη
Φαμπιάν